Karnawał za dawnych lat. Tak wyglądały bale karnawałowe i ostatki dla dzieci przed wojną. Zobacz archiwalne zdjęcia

AB
Uroczystość zorganizowana dla dzieci z okazji karnawału.1931 rok
Uroczystość zorganizowana dla dzieci z okazji karnawału.1931 rok Narodowe Archiwum Cyfrowe
Udostępnij:
Jak obchodzono kiedyś karnawał? Czym charakteryzowały się tradycyjne, polskie ostatki? Zobacz, jak urządzano zabawy karnawałowe dla dzieci w okresie dwudziestolecia międzywojennego.

Geneza europejskiego karnawału sięga średniowiecza. W Europie tradycja karnawałowa odgrywała szczególną rolę w krajach południowoeuropejskich: we Włoszech z Wenecją na czele, w Portugalii, Hiszpanii, a także we Francji czy w Niemczech. Z Europy Zachodniej zwyczaj obchodzenia karnawału przywędrował do Polski. Zapusty rozpoczynały się w święto Trzech Króli i trwały do wtorku przed Środą Popielcową, aby mieć swoją kulminację właśnie tego dnia. 

Ostatni dzień karnawału nazywano “diabelskim” lub “kusym” wtorkiem, a trzy ostatnie dni karnawału znane były pod nazwą “mięsopustu” (co oznaczało pożegnanie, opuszczenie mięsa). Pierwsze zapiski na temat karnawału na ziemiach polskich pochodzą z XVII wieku - w 1622 r. ukazał się utwór “Mięsopust albo Tragicocomedia”. Inne synonimy karnawału to: ostatki, kuse (diabelskie) dni, kusaki, podkoziołek, dni zapustne czy dni zapuśne. Karnawał kończył się wraz z początkiem Środy Popielcowej i Wielkiego Postu.

Dowiedz się więcej:

Karnawałowe zabawy

Podczas karnawału urządzano liczne zabawy, potańcówki, widowiska i bale maskowe bale kostiumowe (tzw. reduty). Te ostatnie początkowo stanowiły atrakcję na polskich dworach. Szczególną popularnością do dziś cieszą się korowody przebierańców maszerujących głównymi ulicami miast i wsi, jedna z największych karnawałowych atrakcji. 

Obchody zapustne miały zróżnicowany charakter, w zależności od regionu. Często były związane z lokalnymi wierzeniami, a szczególnie chętnie przebierano się za budzące lęk maszkary i zwierzęta znane z opowieści dla dzieci. W karnawałowych pochodach można było spotkać osoby w kostiumach typowych dla kolędników: turonia, niedźwiedzia, kozę czy konia, a repertuar tych postaci uzupełniali: baby, dziady, diabły, anioły, kominiarze i doktorzy przygrywający na dudach, lirach korbowych oraz tzw. mazankach. 

Przebierańcy w karnawałowych strojach i maskach mieli zwiastować rychłe przyjście wiosny, a bale karnawałowe do dziś są uwielbiane przez dzieci i dorosłych. W Polsce tańczono na nich mazurka i poloneza, ale popularnością cieszyły się także: młynek, taniec świeczkowy czy hajduk. Natomiast podczas mroźnych, polskich zim, czas umilano sobie w kuligach. 

Ważną rolę podczas karnawału odgrywało Święto Ofiarowania Pańskiego, czyli święto Matki Boskiej Gromnicznej. Tego dnia odbywa się w kościele uroczystość Ofiarowania Pańskiego i zapala się gromnicę - symbol życia. To także moment, do którego należało rozebrać choinkę i żłobek. Na wsiach w Matki Boskiej Gromnicznej kolędnicy odwiedzali poszczególne domostwa, odgrywając scenki religijne lub z życia miejscowych w zamian za datki i poczęstunek.

Dowiedz się więcej:

Z kolei tłusty czwartek, który dziś kojarzy nam się z pączkami i faworkami (tzw. chrustem), dawał początek tłustemu tygodniowi, podczas którego raczyło się gości racuchami, blinami, pampuchami, a także innymi wypiekami, np. ciastem nadziewanymi słoniną.

Dołącz do nas na Facebooku!

Publikujemy najciekawsze artykuły, wydarzenia i konkursy. Jesteśmy tam gdzie nasi czytelnicy!

Polub nas na Facebooku!

Kontakt z redakcją

Byłeś świadkiem ważnego zdarzenia? Widziałeś coś interesującego? Zrobiłeś ciekawe zdjęcie lub wideo?

Napisz do nas!

Sukces Pisany Szminką już po raz 13.

Wideo

Komentarze

Komentowanie zostało tymczasowo wyłączone.

Podaj powód zgłoszenia

Nikt jeszcze nie skomentował tego artykułu.
Przejdź na stronę główną Strona Kobiet
Dodaj ogłoszenie